Το χτίσιμο ενός σπιτιού για κάθε άνθρωπο είναι μια πολύ σημαντική στιγμή κατά την διάρκεια της ζωής του.
Τα πρώτα σπίτια βέβαια στο χωριό μας ήταν πλήθινα και αργότερα με λούρα και χώμα και για σκεπή είχαν λόζιου .(δεμάτια από σιτάρι ή βρίζα-σίκαλη μετά φυσικά το τίναγμα των σπόρων αλώνισμα) .
Αργότερα χτιζόταν σπίτια από πέτρα με ντουβάρι που έφτανε περίπου τα 60 εκατοστά. Αυτά τα σπίτια είχαν ζέστη το χειμώνα και πολύ δροσιά το καλοκαίρι.
Στο χωριό μας είχαμε τέτοια σπίτια μέχρι τη σεισμική δόνηση 6, 6 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ που συγκλόνισε τους κατοίκους των Νομών Κοζάνης και Γρεβενών στις 13-5- 1995.
Μετά το σεισμό τα πιο πολλά αντικαταστάθηκαν με νέα σπίτια που χτίστηκαν με κρατική επιχορήγηση . Σήμερα σχεδόν όλα είναι χτισμένα με μπετόν και τούβλα.
Παλιότερα το χτίσιμο ενός σπιτιού ήταν μια ιεροτελεστία. Όταν έφτιαχναν τα θεμέλια έσφαζαν ένα κόκορα και με το αίμα του ράντιζαν τα θεμέλια του σπιτιού που επρόκειτο να χτιστεί .
Η νοικοκυρά του σπιτιού μαγείρευε τον κόκορα με μακαρόνια ή κριθαράκι ή πατάτες στο φούρνο και τρώγανε όλοι μαζί με τους χτίστες-μαστόρους.
Όταν τελείωναν το σπίτι πριν βάλουν τα κεραμίδια τα μαστόρια χτύπαγαν με τα σκεπάρια τους την απέλα- πέταυρα λέγοντας όλοι μαζι:
Καλωσορίσατε το δώρο από το αφεντικό μας……(το όνομα του νοικοκύρη).
Καλωσορίσατε το δώρο από την αφεντικιά μας…..(το όνομα της νοικοκυράς).
Καλωσορίσατε το δώρο από το αφεντικό μας…..(το όνομα του αγοριού ).
Καλωσορίσατε το δώρο από την αφεντικιά μας…..(το όνομα του κοριτσιού).
Να ασπρίσει να γεράσει η οικογένεια αυτή και τα παιδιά τους
Να είναι όλοι καλά ,με αγγόνια και πριαγγόνια
Η νοικοκυρά έστελνε στη σκεπή δώρα για τον καθένα χτίστη σεντόνια ,κάλτσες μαξιλάρια και ότι άλλο είχε εκείνη την εποχή .
