Με μεγάλη χαρά και ικανοποίηση αποφάσισμα να καταγράψω το μουσικό θησαυρό του χωριού μας.Τα τραγούδια που υπάρχουν ίσως τραγουδιούνται και σε άλλες κοντινές περιοχές και όχι μόνο αλλά τα ακούω και τα καταγράφω απο χείλη κατοίκων του χωριού. Τα χωρίζω σε κατηγορίες ανάλογα την εποχή και τις ασχολίες των κατοίκων του χωριού. Κάθε φορά που θα καταγράφω τραγούδι, θα το ανεβάζω εδώ.
ΚΛΕΦΤΙΚΑ
ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ
Αυτά τα μάτια Δήμο μ’ τα΄ μορφα
Τα φρύδια τα γραμένα
Αυτά σε κάνουν κι αρρωστάς
Σε κάνουν και πεθαίνεις.
Για πάρε Δήμο μ’ το σπαθί
Το λαμπροφορεμένο
Και πάρε δίπλα τα βουνά
Δίπλα τα κορφοβούνια
Κι αν έβρεις λάφια σκότωστα
Κι αρκούδια ημερεψέ τα
Κι αν έβρεις την αγάπη μου
ρίξε και σκοτωσέ την
Και πάρε και το αίμα της
σ’ ένα μικρό μαντήλι
κι αν σε ρωτήσουν τι έχεις αυτού
το αίμα της αγάπης
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑΤΙΚΑ
Άνοιξαν τα δέντρα όλα και πρασίνισαν
Άνοιξε κι ιγω ο μπαχτσές μου κι πρασίνισι
Μέσα σε μπαχτσέ κυρα Αναγνώσταινα
Βρίσκω κόρη που κοιμούνταν μέσα σε μπαχτσέ
Με μαντήλι σκεπασμένη και με μαχραμά
Έσκυψα να τη φιλήσω δε με δέχτηκε
Ρίχνω μήλο τη βαράω δεν με δέχτηκε
Ρίχνω μάλαμα κι ασήμι χαμογέλασε.
ΣΤΟ ΘΕΡΙΣΜΟ
Μάνα με κακοπάντρεψες
Κι μ’ έδωσις στους κάμπους
Ιγω στους κάμπους δε βαστώ
Νιρό ζεστό δεν πίνου
Εδώ τρυγόνια δεν λαλούν
κι ου κούκους δεν του λέει
ΣΕ ΓΛΕΝΤΙΑ
Βγήκα ψηλα Παπαδήμου μου
Βγήκα ψηλα στουν Όλυμπου
Άντε παπαδημοπούλα μ’
Κι αγνάντεψα τρουίρου(τριγύρω)
Δεν είνι κουμμάτι σίδηρου
Κι ουδε κουμμάτι αντάρα
Μόν είναι η κόρη του παπά
Που’ρχιτι απ’τ’ αμπέλι
Δυο μήλα την εγύρεψα
Κι αυτή μου δίνει πέντε
Δεν θέλου ιγώ τα μήλα σου
τα τσαλαπατημένα
μόν΄ θέλω δυό απ’ τουν κόρφου σου
τα μοσχομυρισμένα.
ΠΟΙΜΕΝΙΚΟ
Εννιά χιλιάδες πρόβατα
Κι εννιά χιλιάδες γίδια
Εννιά τσιουμπάνοι τα βουσκούν
εννια τσιουμπαναραίοι
Πέντε παέναν για ψωμί
Και τρείς για μαύρα μάτια
Κι αφήνουν τουν Γιάννη μαναχό
Σε όλα τα κουπάδια
Κάτσαν κι τουν ορμήνεψαν
Κάτσαν τουν ορμηνεύουν.
Γιάννη φύλα τα πρόβατα καλά
Γιάννη μ’ φύλα τα γίδια.
Στου μέγα δέντρου μην τα πας
Μην πας κι τα σταυλήσεις.
Εκεί είν’ τα λησμονοχόρταρα
π’ αλισμουνάει η Γιάννης
κι χάνει χίλια πρόβατα
κι πεντακόσια γίδια
ΤΡΑΠΕΖΙΑΤΙΚΟ
Της γαλανής το φόρεμα
Της ρούσας το φουστάνι
Εξήντα ραφτάδες το’ραφαν
Κι δυο του τραγουδούσαν.
Κι ένα μικρό ραφτόπουλο
Ράφτει και τραγουδάει
Φουστάνι μου λιανόραφτο
Κι μοσχουμυρισμένο
Πως σε κρατώ στα χέρια μου
Να’ χα και την κυρά σου
Τι λές τι λές παλιόπαιδο
Κι συ ρε παλιουπαίδι
Θα πάρου τσιουμπανόπιδου
Να’ χει τα χίλια γίδια
Να’χει χίλια πρόβατα
κι πεντακόσια γίδια
ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΓΙΩΡΓΗ
Του παπα Γιώργη του πιδί
Του παπα Γιώργη τ’ αγγόνι
Από μικρό στα γράμματα
Μικρό στα πινακίδια
Κι τώρα που μιγάλουσι
Αρματουλός κι κλέφτης
Όλα τα κάστρα πάτησε
Κι όλα τα μοναστήρια
Κι του Βαρλάμη του κελί
Δεν μπόρσι να πατήσει.
Τρουίρου τρουίρου το’φερνε
Τρουίρου τρουίρου του φέρνει
Τους γουμινάδις φώναζι
Τους γουμινάδις λέει:
Κατέβα κάτου γούμενε
να μας ξομολογήσεις
δεν κατεβαίνω ρε πιδιά
να σας ξομολογήσω
γιατί ΄στε τα κλαφτόπουλα
ΛΑΖΑΡΙΑΤΙΚΑ
Η ήλιους εβασίλιψι
Πέρα στα λιβαδίτσια
Κι ιγώ κόρη μ’ σι διάλεγα
Απ’ τ’άλλα τα κουρίτσια
Δεν σίξηρα λεβέντη μου
πως αγαπάς ιμένα
να γήνου γής να με πατάς
γεφύρι να περάσεις
να γίνου κι ασημόκουπα
να πίνεις τουν καφέ σου.
